สรุปบทที่ 4

ความหมายของรีเอ็นจิเนียริ่ง

ตามพจนานุกรมไทยได้บัญญัติศัพท์คำว่า Reengineering เป็นภาษาไทยว่า คือ "การรื้อปรับระบบ" ซึ่งมีหลายความหมายดังต่อไปนี้
1.การเริ่มต้นกันใหม่โดยไม่ยึดติดกับสิ่งที่เกิดขึ้นมา จากอดีตจนถึงปัจจุบัน หรือไม่ใช่การเปบลี่ยนแปลงที่ละเล็กทีละน้อยที่ยังคงบึดติดกับฐานโครงสร้างปัจจุบันอยู่

2.การพิขารณาหลักการพื้นฐาน(Fundamental) อีกครั้งหนึ่งและการออกแบบกระบวนการทางธุรกิจ (Busjiness process) อีกครั้ง ชนิดที่เรียกว่าอย่างถอนรากถอนโคน (Radical redesign) เพื่อก่อให้เกิดการปรับปรุงที่ที่ยิ่งใหญ่อย่างเห็นด่นชัด (Dramatic) มีหลักเกณฑ์สำคัญที่ใช้สำหรับวัดผลการดำเนิธุรกิจ ได้แก่ ด้านต้นทุน คุณภาพ การบริการ และความรวดเร็ว

3.การรีเอ็นจิเนียริ่ง คือ รูปแบบการนำกระบวนการจัดการใหม่มาแทนกระบวนการที่ใช้อย่เดิมอย่างถอนรากถอนโคนหรือเรียกว่า คือการปกดิษฐ์ค้นคิดหากระบวรการดำเนินกิจการขึ้นมาใหม่ เพื่อฉกฉวยข้อได้เปรียบขององค์การเปลี่ยนแปลงของสังคมและเทคโนโลยี

ปัจจัยที่มีผลกระทบต่อความสำเร็จในการทำรีเอ็นจิเนียริ่ง
ปัจจัยที่มีผลกระทบต่อความสำเร็จในการทำรีเอ็นจิเนียริ่ง มีดังนี้

1.ใช้กลยุทธ์เป้นตัวนำ ก่อนอื่นต้องพิจารณาว่าอยากให้ธุรกิจของเราเป็นธุรกิจอะไรแบบไหนในอนาคต และพยายามมองหาวิธีการที่จะสร้างวผลกำไรจากธุรกิจนี้ เช่น การปรับกลยุทธ์มาเน้นการผลิตและการบริการที่สร้างความได้เปรียบเชิงการแข่งขันโดยเป็นองค์การที่มีต้นทุนต่ำที่สัดและสามารถเพิ่มคุณค่าในสินค้าและบริการเหนือคู่แช่งขันการรีเอ็นจิเนียริ่งจึงเกี่ยวกับการปฏิบัติการ (Operations) และมีกลยุทธ์เป็นเครื่องชี้ว่า การรีเอ็นจิเนียริ่งจะมีปฏิบัติการไปในลักษณะใด

2. ต้องอาศัยการเริ่มและบังคับบัญชาโดยผู้บริหารระดับสูง การรีเอ็นจิเนียริ่งเป็นการทำงานร่วมกันระหว่างหน่วยงานหลายหน่วยงาน ในบริษัทซึ่งอาจต้องมีการปรับปรุงขั้นตอนต่อเนื่องกันระหว่างแตน่ละหน่วยงาน

3. สร้างบรรยากาศของความเร่งด่วน บางครั้งการรีเอ็นจิเนียริ่ง อาจไปไม่ถึงปลายทางเพราะสาเหตุจากแรงกดดันด้านการเมืองภายในบริษัท ดังนั้นผู้บริหารจะต้องสร้างบรรยากาศให้งานต่างๆ มีความเร่งด่วนผล้กดันงานให้มีความต่อเนื่อง

4.การออกแบบกระบวนการภายนอก ประเด็กที่เป็นพลังสำคัญของการรีเอ็นจิเนียริ่งอีกอย่าง ก็คือ กระดาษเปล่าเพียง 1 แผ่น ที่ใช้สำหรับเขียนขั้นตอนการทำงานแบบใหม่ ก่อนที่จะเริ่มปร้บปรุงงานนั้น ควรจะตั้งคำถามในลักษณะที่ว่า ลูกค้าต้องการอะไรแทนที่จะถามคำถามในลักษณะเดิมที่ว่า เราอยากจะขายอะไร

5. การดำเนินการที่ปรึกษา บ่อยครั้งที่พบว่าที่ปรึกษาทางธุรกิจขององค์การอาจทำอะไรที่ผิวเผินที่ปรึกษาเหล่านี้เข้ามาสำรวจ สัมภาษณ์พนักงาน แล้ววิเคราะห์ผลจากตัวเลข นำเสนอข้อคิดเห็นในสิ่งที่ค้นพบต่างๆ และทิ้งแฟ้มรายงานนั้นไว้

6. ทำการผนวกกิจกรรมของระดับบนลงสู่ระดับล่าง กับกิจกรรมระดับล่างขึ้นสู่ระดับบนเข้าด้วยกัน ถ้ามองอย่างผิวเผินแล้ว การรีเอ็นจิเนียริ่งเป็นการเน้นหนักเรื่องภาวะความเป็นผู้นำ เทคโนโลยี และการเปลี่ยนแปลงอย่างถอนรากถอนโคลน ซึ่งจะขัดแย้งกับแนวคิดการจัดการคุณภาพทั่วทั้งองค์การ TQM (Total Quality Management) หรือ การมีส่วนร่วมของพนักงานในกิจกรรมอื่นๆ (Participative Management) สิ่งที่เกิดขึ้นจริงก็คือ การรีเอ็นจิเนียริ่ง ไม่สามารถเริ่มต้นได้จากระดับล่าง เพราะอาจจะมีการขัดขวางจากกลุ่มคนหรือหน่วยงานภายใยองค์การแต่การบริหารจากระดับบนสู่ระดับล่าง หรือจากระดับล่างขึ้นสู่ระดับบนนั้นไม่ได้มีความขัดแย้งกัน